Jerzy Grodyński

Jerzy_Grodyński_(SF)

Jerzy Grodyński (ur. 1883, zm. 28 grudnia 1918 we Lwowie) – wybitny instruktor skautowy, jeden z współtwórców skautingu i harcerstwa polskiego.

W latach 1911-1914 przebywał we Lwowie. Studiował architekturę, działał wielu organizacjach studenckich i niepodległosciowych m.in. w „Sokole„, „Eleusis„, potem w „Wyzwoleniu„, przez krótki czas w „Zarzewiu„.

Jest autorem broszury na temat wpływu alkoholu na zdrowie człowieka. W latach 1911-1912 wraz z Andrzejem Małkowskim w odczytach zapoznawał społeczeństwo polskie z ideami skautingu.

eleusis_tyt170px-Zarzewie
W sierpniu 1912 roku w Poznaniu zaproszony przez „Sokoła” wraz z Tadeuszem Strumiłłem przeprowadził pierwszy kurs skautingu.

Następny okres jego życia związany jest z Krakowem – był drużynowym 4 Krakowskiej Drużyny Harcerzy. W czerwcu 1917 roku został „komendantem miejscowym skautów” (co było odpowiednikiem dzisiejszego hufcowego). 17 lutego 1918 roku przemianował pluton Czarnych Wilków na 13 Krakowską Drużynę Harcerzy (z drużynowym Józefem Grzesiakiem).

Przystępuje też do tworzenia organizacji o nazwie Milicja Obywatelska (potem Małopolska Straż Obywatelska) pierwowzór późniejszej Policji Państwowej.

W lutym opuszcza Kraków powołany do wojska austryjackiego, gdzie pełnił funkcję lekarza. Był porucznikiem.

Sokół_Wrocław_1910W listopadzie skauci Czarnej Trzynastki Krakowskiej biorą udział w rozbrajaniu Austriaków, którzy we Lwowie prowokują walki bratobójcze między Polakami i Ukraińcami o miasto. W grudniu w tych bratobójczych walkach wywołanych przez Austryjaków ginie Jerzy Grodyński.

źródło: http://www.zgapa.pl/zgapedia/Jerzy_Grody%C5%84ski.html

Reklamy